| Prang 的个人资料What a feeling in my sou...照片日志 |  工具  帮助 |
|
What a feeling in my soul...Love burns brighter than sunshine' You gonna find yourself somewhere ... somehow ^ ^ ' 3月20日 อากาศร้อน อย่าปล่อยให้อารมณ์ร้อนตามนะช่วงนี้ทำงานหนัก ใช้สายตามาก ก็เลยอยากให้โต๊ะทำงานของตัวเองมีสีเขียวๆของใบไม้ใบหญ้าบ้าง
อาทิตย์ที่แล้วเลยไปถอยต้นไม้ต้นเล็กๆมาหนึ่งต้น คนขายบอกว่ามันชื่อต้นเศรษฐีเงินเต็มบ้าน (ไม่รู้คนขายมั่วป่าว ดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่) พอดีว่าวันนั้นตรงกับวันที่ 16 พอดี คงรู้กันใช่มั้ยว่าทุกทุกวันที่ 16 ของเดือนจะมีเหตุการณ์ สำคัญอะไรเกิดขึ้น แต่น แตน แต้นนนนน มันเป็นวันหวยออกนั่นเอง เรากลายเป็นคนบ้าหวยตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ไม่หรอก... ยังไม่ถึงขั้นบ้าซะหน่อย ก็แค่การเสี่ยงโชคอย่างหนึ่งเท่านั้นเอง เล่นแต่พอดีก็ไม่มีผลเสียอะไรนะ เอาพอลุ้นหนุกๆ ก็นึกว่าต้นไม้มันจะช่วยให้เราถูกหวยบ้าง ก็ชื่อเศรษฐีเงินเต็มบ้านนี่นะ แต่ต้นไม้ก็ไม่ได้ช่วยให้เราถูกหวยแต่อย่างใด ... ^ ^ ลืมไป ว่าซื้อมันมาเพื่อให้เราพักผ่อนสายตานี่นา 55 ผิดวัตุประสงค์ไปหน่อย จนถึงวันนี้พี่ที่ทำงานคนนึงเริ่มทนไม่ได้ เพราะนอกจากมันจะอยู่ในกระถางพลาสติกแล้ว มันยังถูกรองด้วยถุงพลาสติกอีกด้วย วันนี้ตอนขึ้นมาจากพักกลางวันก็มีกระถางเซรามิคสีเหลืองน่ารักพร้อมกับถุงดินน้อยๆหนึ่งถุงมาวางบนโต๊ะ ^ ^ โอ้..แม่เจ้า ดีจังเยยยย เค้าบอกว่าใส่กระถางพลาสติกมันไม่มีรูระบายอากาศให้ใส่กระถางกระเบื้องหรือไม่ก็เซรามิคมันจะได้มีอากาศถ่ายเทตอนนี้ต้นไม้ที่น่าสงสารของเราก็ไม่น่าสงสารอีกต่อไปแล้ว เฮอะ!! มีคนคอยอุปถัมภ์อยู่ก็ไมบอกกันเลยนะ คุณเศรษฐีเงินเต็มบ้าน
^ ^ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ ต้นเดือนหน้าต้องไปงานหรูอีกแล้ว ... -"- นี่คือ ต้นเหตุแห่งความยากจนของเรา ซึ่งจะแต่งตัวกะโปโลไปก็ไม่ได้
"ต้องหรูค่ะต้องหรู"เค้าย้ำมาว่าเงี๊ยะ เออ..หรูก็หรูสิเฟ้ยยยย ไปถอยมาแล้วเมื่อวานนี้ เหลือแต่ออปชั่นเสริมอื่นๆฝากที่ร้านเอาไว้ก่อนแล้วกัน ไม่งั้นมีหวังได้กินแกลบแทนข้าวแน่นอน 3月18日 Summer Scentและก็เข้าสู่ฤดูร้อนแล้วสินะ สังเกตได้จากอากาศร้อนที่รู้สึกได้ในวินาทีแรกที่ก้าวออกมาจากตึก ร้อนจนเหมือนจะละลาย...
สถานการณ์ทางการเมืองของประเทศไทยก็ดูจะร้อนขึ้นตามอากาศไปด้วย มีแต่ข่าวการเมืองรายงานสดเช้า กลางวัน เย็น จะมืดจะค่ำยังไงก็ยังจะติดตามกันอยู่ เร็วๆนี้ได้ตัดสินใจเลิกดูข่าวไปแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่อยากติดตามข่าวสารบ้านเมืองนะ แต่มันไม่ไหวแล้ว เบื่อมาก ... วันนี้เห็นข่าวมีคนตายด้วย แต่ไม่ได้มาจากความรุนแรงนะ เพราะว่าอากาศมันร้อนมากจนผู้ที่มาชุมนุมคนหนึ่งซึ่งอายุมากแล้วเกิดช็อคไป โอ...พระเจ้า น่าสงสารมาก
อากาศร้อนๆอย่างนี้คิดถึงทะเลเลยนะ ถ้าได้ไปก็คงจะดี และถ้ามีใครสักคนไปด้วยก็คงจะดี แต่ตอนนี้ยังไม่มี ก็ต้องพึ่งพามามี๊ไปก่อน อืม...คล้องจองกันมากมาก... ^ ^ วันก่อนตอนขึ้นรถไฟฟ้าไปทำงาน ปกติแล้วเวลาขึ้นรถไฟฟ้าเนี่ยก็จะไม่ค่อยมองหน้าใคร ยืนมองนู่นมองนี่ไปเรื่อยๆแต่ไม่มองหน้าคนอื่น ไม่รู้เป็นไง มันเขินๆ เหมือนเวลาขึ้นลิฟท์ไปพร้อมกับคนอื่นๆก็จะรู้สึกเขินๆ มีใครเป็นแบบนี้บ้างนี่ เอ๊ะ หรือมันจะเป็นอารมณ์อึดอัดมากกว่านะ ช่างมันเถอะ เอาเรื่องบนรถไฟฟ้าต่อดีก่า ..
ขึ้นมาได้สักพักก็เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีพี่ที่ทำงานที่เราแอบปิ๊งอยู่บนรถด้วย โอ...ตื่นเต้น (จะตื่นเต้นทำไมก็ไม่รู้) คือ เค้าก็ทำงานอยู่ชั้นเดียวกันนั่นแหละ แต่อยู่คนละฝั่งโขง เดินออกจากลิฟท์ก็เข้าทำนอง ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยไปประชุมข้างนอกด้วยกันด้วย ไม่ธรรมดาๆ แต่ไม่ค่อยกล้าคุย ก็พี่เล่นตี๋ได้ใจซะขนาดนั้น มาคุยด้วยก็เขินแย่ดิวันนั้นเค้าก็เห็นเราแหละ และเราก็เห็นเค้า แต่เราทำเป็นไม่เห็น มาถึงที่หมายก็พุ่งตัวออกจากรถไฟฟ้า ก้มหน้าก้มตาเดินขึ้นตึกไปเลย ...
เฮ้อ!!! ทำไมเป็นคนอย่างนี้เนี่ย คนมันเขินนี่นา เกิดเค้าเดินมาคุยด้วย ทำไงล่ะทีนี้ คุยไรดีๆ มันก็เป็นอย่างนี้แหละน้าถึงไม่มีแฟนกะเค้าซะที ......
ปล. ทำไมเพลงมันไม่เล่นฟะ 3月1日 ' 10 things i hate about you ' I hate the way you talk to me -- and the way you cut your hair.
หยิบเอาหนังเก่ามาปัดฝุ่นดูใหม่อีกรอบนึง หนังเก่ามาก สมัยฮีด เลดเจอร์ พระเอก Brokeback Mountain ยังเอ๊อะๆอยู่เลย นางเอกของเรื่องใช้กลอนนี้เป็นคำสารภาพรักกับพระเอก ไม่เชิงบอกรักหรอก คล้อยกับเป็นการแสดงอาการน้อยใจว่าทำไมพระเอกถึงไม่สนใจเค้าเลย ไม่ใส่ใจที่จะมาขอคืนดีด้วย ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ประโยคสุดท้าย... " I hate the way I don't hate you...not even close " คนที่เคยพยายามทำใจให้เกลียดใครสักคน เพื่อที่เราจะได้ลืมเค้าไปซะที คงเข้าใจดีว่ามันทำได้ยากขนาดไหน หลอกตัวเองไปก็เท่านั้น เราจะลืมเค้าลงได้ยังไงล่ะ ...
1月15日 อะไรกันเนี่ย!!!เซ็งมาก...หลังจากนั่งพิมพ์มาตั้งนาน พอกำลังจะ upload รูปมาลง ดันเกิด error ซะงั้นอ่ะ ที่นั่งหลังขดหลังแข็งพิมพ์มาตั้งนาน หายหมดเลย เวรกรรมจริงๆ ... -"-
ก้อว่าจะเอารูปตี๋แว่นที่กำลังทำให้เราเป็นโรครักคุมคามจิตใจอยู่ในขณะนี้มาให้โฉมซะหน่อย ไม่น่าเชื่อของเค้าแรงมากจริงๆ นะเนี่ย ขนาดทำเอาอินเตอร์เนตเราเดี๊ยงไปเลย แนะนำตัวกันหน่อยนะ.. ตี๋แว่นของเรามีชื่อเล่นว่า "ลุงผัก" อันนี้เราไม่ได้ตั้งเองหรอก เห็นในเวบต่างๆเค้าตั้งให้ คงมาจากชื่อจริงเค้าว่า " Park Shin Yang " เรียกง่ายๆก็เป็น "ลุงผัก" นั่นเอง เค้าทำให้เราเปลี่ยนสเป๊กกลายเป็นชอบชายสูงอายุไปได้ไงไม่รู้ แถมยังทำให้เราต้องตื่นเช้ามารอเจอลุงผักทุกวันเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งเราจะมีนัดกันเสมอๆ หลานชายของลุงผักก็หน้าตาดีมิใช่เล่น ทำเอาเราเพ้อไปหลายวันเหมือนกัน เอาไว้คราวหน้าจะพาหลานชายเค้ามาแนะนำตัวให้รู้จักนะ
วันนี้คงจะทำได้แค่นี้แหละนะ เพราะว่าท่าทางคอมพิวเตอร์ของเรามันจะไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าไหร่ ช่วงนี้ใช้งานน้องคอมหนักไปหน่อยคงต้องให้น้องคอมไปพักบ้างแล้วล่ะ ^ ^ 1月7日 At The Beginningเฮ้อๆๆๆๆ ยากเหมือนกันนะเนี่ย สำหรับคนที่อ่อนเทคนิคทางด้านคอมพิวเตอร์โดยสิ้นเชิงแบบเรา -"-
เมื่อวันก่อนไปดูหนังเรื่อง Narnia มา เนื่องจากไม่อยากเจอคนเยอะก็เลยเลือกไปดูที่โรงหนังสยาม แล้วพอดีว่ามันมีรอบ 5 โมงครึ่ง ออกจากที่ทำงานมาถึงก็น่าจะพอดีเวลาแล้วก็จะได้ไม่ต้องรอนาน ในโรงหนังมีคนอยู่ประมาณ 30 คนได้ ส่วนใหญ่จะมากันคนเดียว หรือไม่ก็มาเป็นคู่ๆ แต่ละคนก็จะเลือกนั่งกันตรงที่นั่งที่ติดกับทางเดินตรงกลางเลยทำให้แต่ละแถวมีคนอยู่ 2-3 คน แถวที่เรานั่งก็มีคนอยู่ 3 คน แต่ฝั่งที่เรานั่งเนี่ยมีคนอยู่คนเดียว ก็คือ เรานั่นเอง ผีหลอกมากๆ สงสัยจังว่าโรงหนังนี้เค้าเอากำไรมาจากไหนกันนะ ถ้าเทียบกับโรงหนังใหญ่ๆอย่าง SF EGV ที่ลิโด้ก็เหมือนกัน ส่วนใหญ่ถ้าจะมาดูหนังที่นี่ก็เวลาอยากดูหนังที่ไม่มีฉายในโรงหนังทั่วไป อ๊ะ!! วันนั้นมีหนังตัวอย่างของญี่ปุ่นเรื่อง HINOKIO เป็นเรื่องของเด็กคนนึงที่ไม่ยอมไปโรงเรียนแต่..ส่งเจ้าหุ่นยนต์ที่ชื่อว่า Hinokio ไปเรียนแทน แล้วก็มีความผูกพันระหว่างเพื่อนเข้ามาเกี่ยวข้อง ขนาดเป็นแค่หนังตัวอย่างยังแอบมีน้ำตาหยดเลย โชคดีที่ไม่มีคนนั่งอยู่ข้างๆเลยไม่ต้องอายใคร เฮ้อ!! ทำไมชั้นถึงได้เป็นคนอ่อนไหวขนาดนี้นะ
ปล. เวลาไปดูหนังคนเดียวเนี่ยก็จะต้องโทรมารายงานแม่ก่อนว่า จะไปดูหนังที่...นะ เผื่อว่าถ้าเกิดลูกสาวหายไป จะได้รู้ว่าควรจะไปเริ่มต้นตามหาได้ที่ไหน ติงต๊องจิงๆ ปรางฉาย |
|||
|
|
